Loslaten en opnieuw beginnen

Aanpak

De theorie beheerste ik al. Als je iets loslaat, gaan er andere dingen stromen. Zo verging het ook mij.

Na 5 jaar Aspergercoach te zijn geweest, had ik door slechte ervaringen besloten te stoppen. Mijn kennis en ervaring wilde ik inzetten voor andere waardevolle zaken. Ik had mijn website ontmanteld, maar m’n contactpagina gehandhaafd. Voor een paar maanden was de gedachte. Rond de jaarwisseling gebeurde het: potentiële klanten vroegen mij waar ze dan wel terecht konden. Eerlijk gezegd had ik daar niet over nagedacht. Eigenlijk kende ik niemand die specifiek volwassen Aspergers ondersteunde.

Twijfel sloeg toe. Houd ik voet bij stuk of pak ik mijn praktijk weer op? Ik besloot tot dit laatste, maar nu wel met een andere formule. Cliënten kunnen nu alleen nog maar intekenen voor een coachtraject. Geen losse gesprekken meer.

Dit was voornamelijk ter bescherming van mijzelf. Maar wat bleek? De cliënten die ingingen op mijn trajectvoorstel, bleken heel gemotiveerd te zijn. Geen excuses meer. Geen gedraai. Geannuleerde afspraken komen niet meer voor.

Het is heerlijk om met gemotiveerde mensen te werken!

Share

Wil je meewerken aan het BNN-programma ‘The Undateables’?

Voor het nieuwe seizoen van het programma ‘The Undateables’ is BNN op zoek naar nieuwe kandidaten, dit keer naar mensen met Asperger. Mijn hulp werd hierbij ingeroepen. Na consultatie van mensen met autisme, die eerder meegewerkt hadden aan een TV-programma, rolde dit afstreeplijstje eruit. Als je overweegt om je op te geven, loop dit lijstje door

  1.  Ben je op zoek naar een nieuwe relatie en gebruik je al een intermediair daarvoor (datingsite, relatiebemiddeling);
  2. Heb je ervaring met media (krant, tv);
  3. Vind je het krijgen van een relatie belangrijker dan het beeld dat de rest van Nederland dan krijgt;
  4. Denk je dat je kansen bij BNN groter zijn dan bij een (in autisme gespecialiseerd) bureau;
  5. Lijkt het je leuk om een relatie te vinden onder tijdsdruk en het alziend oog van een camera;
  6. Ken je de regisseur of de programmamakers en hun werk;

Als je op één van deze vragen NEE antwoordt, dan zou ik het niet doen.

BNN heeft mooie programma’s gemaakt over hoe mensen omgaan met hun uitdagingen (het gedachtegoed van Bart is volgens mij goed blijven kleven) maar uitdagingen in combinatie met relatie zoeken is dubbel kwetsbaar als TV-onderwerp.

BNN is op zoek naar vrijgezelle mensen met een beperking tussen de 18 en 40 jaar die open en eerlijk over hun leven en de liefde durven te praten.

In het programma maken ze een mooi, positief portret over het dagelijkse leven van de kandidaat. Daarna gaan ze, in samenwerking met een professioneel dating bureau, op zoek naar de ideale partner.

De opnames zullen van juni t/m september 2014 plaatsvinden.

http://programma.bnn.nl/48/the-undateables/home

 

 

Share

Kijken zonder oordeel

In de loop van ons leven raken we de onbevangenheid kwijt. Zo niet de persoon met Asperger. Die blijft onbevangen kijken. Dat wordt niet altijd op waarde geschat. Zeker niet door deskundigen.

Een voorbeeld: een baby-fotograaf met Asperger merkt tijdens fotosessies reflux (maaginhoud stroomt terug in de slokdarm), platvoeten, ontstoken oogjes en oortjes, te kort tongriempje, borstontsteking op, terwijl deze baby’s onder controle van een consultatiebureau staan of soms zelfs uitgebreid onderzocht zijn door een kinderarts.

Asperger: Omarm je open blik en zeg vooral wat je ziet en trek je niets aan van die ene criticus.

Niet-Asperger: Koester de mensen met Asperger in je omgeving. Zij laten je de objectieve werkelijkheid zien.

Share

Verzamelen, een hobby of een obsessie?

‘Houdt u van batterijen? Ik wel, ik heb honderdzevenennegentig batterijen. Batterijen zijn heel nuttig. Wat voor batterijen hebben jullie in de afstandsbediening?’
Zonder op een antwoord te wachten, ging Jack verder: ‘Ik heb een bijzondere batterij uit Rusland. Mijn vader is ingenieur en hij werkte aan een oliepijpleiding in Rusland en heeft zes AAA-batteriejen voor me meegenomen met Russische woorden erop. Dat zijn mijn lievelingsbatterijen. Wanneer het bedtijd is, kijk ik altijd nog even naar mijn doos met batterijen en ik leg ze op alfabetische volgorde voordat ik ga slapen. Ik hou altijd een van mijn Russische batterijen en mijn hand terwijl ik in slaap val. Mijn moeder zegt dat ik met mijn teddybeer moet knuffelen, maar ik heb liever een batterij. Hoeveel batterijen hebt u?

Zo begint het boek ‘Hulpgids Aspergersyndroom’ van Tony Attwood. (slechts een gedeelte is hier weergegeven).

Deze verzonnen situatie is typerend voor een ontmoeting met een kind met het Aspergersyndroom. Een gebrek aan sociaal inzicht, een beperkt vermogen tot het voeren van een wederzijds gesprek en een diepgaande belangstelling voor een bepaald onderwerp, zijn de belangrijkste kenmerken van dit syndroom.

Voor iemand met Asperger is het moeilijk om te bepalen hoeveel tijd je aan het woord mag zijn en hoe lang je over een bepaald onderwerp mag praten. Bij het vertellen over je hobby is het lastig om je enthousiasme te beteugelen, maar je moet je afvragen hoeveel belangstelling je gesprekspartner heeft voor jouw hobby.

Hoe kun je dit aanpakken?

Bedenk van tevoren hoe lang je over je hobby wilt praten. Ik zou zeggen: maximaal 5 minuten.

Ik neem als voorbeeld mijn eigen verzameling: apenkaarten.

CCF03102012_00000

Je kunt je vertelling opbouwen door iets te vertellen over de geschiedenis van afkomst:

  • Hoe ben je ooit begonnen?
  • Van plekken
  • Van gebeurtenissen
  • Van personen
  • Van trends

____

Mag ik je iets vertellen over mijn hobby? Na toestemming van de ander, die je meestal wel krijgt, begin je: Ik verzamel apenkaarten, ansichtkaarten met een aap erop

Hoe ben ik ooit begonnen?

Volgens mijn moeder omdat ik als kind vaak in het ziekenhuis heb gelegen en als troost kreeg ik een knuffelaapje. Ik begon met plaatjes van apen te knippen uit tijdschriften en die in te plakken. Als ik toevallig een ansichtkaart met een aap kreeg, plakte ik die ook in. Mijn moeder zag dit en ze begon mij apenkaarten te sturen als ik bijvoorbeeld in het ziekenhuis lag of op schoolkamp was.

Van plekken

Zo kom ik gelijk op de adreszijde van mij toegezonden kaarten. Op de achterzijde van de kaarten in mijn verzameling kan ik zien waar ik gewoond heb, in welk ziekenhuis ik heb gelegen, waar ik op kamp ging, waar ik gewerkt heb enz.

Van gebeurtenissen

Mijn verjaardag geeft altijd een oppepper aan mijn verzameling. Maar ook ziekte, trouwdata, verhuizing, slagen voor een examen e.d. kunnen aanleiding zijn voor een kaart (al dan niet met een aap erop).

Trends

In mijn verzameling zie je trends in ansichtenkaartenland van 1957 tot heden. Van zwart wit naar kleur, van aangeklede apen tot apen in hun natuurlijke staat, van kaarten met slechts een piep tot complete liedjes in een kaart, van 10×13 cm naar A4-formaat en natuurlijk van papier naar e-card.

Van personen

Ik kan zeggen dat ik van bijna elk persoon die ik mijn leven enige tijd heb gekend, een apenkaart in mijn verzameling heb. Toegegeven: ik zinspeel daar ook wel een beetje op. Sommige mensen negeren die zinspeling, maar de meesten geven er wel gehoor aan.

Je kunt dus zeggen dat mijn verzameling apenkaarten een reconstructie is van mijn leven en de toen heersende tijdgeest. Als ik blader in mijn albums trekt zich mijn leven aan mij voorbij. En ook het tijdsgewricht waarin ik leef.

___

Dit overzicht van mijn verzameling duurt ongeveer 2 minuten (zonder onderbrekingen van je gesprekspartner) om te vertellen. Kort genoeg om de aandacht vast te houden.

Zorg dat je voorbereid bent op vragen van degene die je tegenover je hebt, zoals ‘Hoeveel kaarten heb je?’ ‘Wat is je lievelingskaart?’ ‘Wat is je eerste kaart?’ Wat is je laatste kaart?’ Stellen mensen geen vragen, dan mag je ervan uitgaan dat de mensen geen belangstelling voor je hobby hebben en stop je met vertellen.

Dat heeft de kleine Jack in het voorbeeld trouwens goed gedaan. Hij heeft verteld hoeveel hij er heeft en wat zijn lievelingsbatterij is.

Share

We kunnen van Aspergers leren dat we eerlijker moeten zijn

In seizoen één van ‘The Bridge’ begon de samenwerking tussen de Zweedse rechercheur Saga Norén en de Deense rechercheur Martin Rohde met een lijk dat op de grens halverwege die mooie, lange brug tussen Zweden en Denemarken was gelegd.

Norén, een rol van Sofia Helin, lijkt te lijden aan het syndroom van Asperger, ook al wordt dit in de serie nooit expliciet geconstateerd. Helin verdiepte zich in Asperger en leerde Norén kennen: “Mensen met dit syndroom voelen zich eenzaam. Ze proberen relaties aan te gaan, maar het wordt de ander vaak te veel. Het is uitputtend als je partner niet aanvoelt dat je soms alleen moet zijn, of even rust nodig hebt. Saga kan zich niet veilig of geliefd voelen. Dat mist ze, al kan ze dat niet onder woorden brengen.”

“Het syndroom heeft ook positieve kanten,”vindt de actrice. “ Ze maakt me efficiënter, eerlijker en rationeler, ‘I get things done’ als ik mezelf in haar schoenen plaats. We kunnen van haar leren dat we eerlijker moeten zijn, maar niet te eerlijk. Een politieagent zei eens tegen me: ‘Saga heeft alle eigenschappen die ik zoek in een collega. Behalve dat ze niet functioneert in een groep’.”

Interview met Sofia Helin, in NRC van 17 december 2013 naar aanleiding van de introductie van seizoen 2 van The Bridge.

Share

Wat zou jij iemand meegeven die de diagnose Asperger heeft gekregen?

Tistje: Stel dat je door een persoon met autisme die net de diagnose heeft gekregen, gevraagd wordt hoe het best hiermee om te gaan, wat kan helpen om er positief iets mee te doen, wat zou je die persoon kan willen meegeven?

Karen: Nu zou ik die persoon bijna feliciteren. Je start met de zoektocht naar jezelf én naar je eigen handleiding. Je gaat ontdekken hoe uniek je bent maar je moet er wel de tijd voor nemen. Je mag eindelijk die zware jas uitdoen waarmee je de hele tijd ‘Normaal’ hebt willen lijken en er gaan eindelijk antwoorden komen.

http://tistje.com/2013/11/21/vijf-vragen-aan-karen-ervaringsdeskundige-moeder/

Share

Als brein bedriegt

Normaal begaafde mensen met autisme (voorheen Asperger genoemd) stellen ons nog meer dan mensen met een verstandelijke handicap en autisme voor raadsels.

Vooral hun goede intelligentie zet ons geregeld op het verkeerde spoor. We worden verblind door hun vele woorden, hun puike prestaties op welbepaalde gebieden, hun actieve manier van contactname, hun fantasiespel. Achter de façade van een bijna encyclopedische kennis en een innemende welsprekendheid zit echter een individu voor wie de wereld een onoverzichtelijk en onbegrijpelijk schouwspel is. Met hun intelligentie compenseren normaal begaafde mensen met autisme hun armoede aan gezond verstand en sociale intuïtie en camoufleren ze hun tekortschieten. Dat doen ze niet om ons opzettelijk beet te nemen of om ons te misleiden. Het is hun enige manier om te proberen te overleven in een wereld die niet op hun maat is gesneden. Maar door de compensatie en camouflages zien we weinig van hun echte problemen. Door hun intelligentie wekken ze de indruk beter te functioneren dan de anderen met autisme. Maar brein bedriegt.

Uit de inleiding van Brein bedriegt van Peter Vermeulen

Share

Positieve aspecten van het Syndroom van Asperger

Veel personen met het Syndroom van Asperger hebben een aantal positieve eigenschappen, waaronder integriteit, intelligentie, uithoudingsvermogen en het vrij zijn van vooroordelen.

Het Syndroom van Asperger, ook wel bekend als “autisme light” of een “schaduwsyndroom” van autisme, is een autismespectrumstoornis die voorkomt bij ongeveer 1 op de 200 kinderen. Personen met het Syndroom van Asperger, oftewel “Aspies” (een term die voor het eerst gebruikt werd door Liane Holliday Willey in Doen Alsof Je Normaal Bent) zijn hoogfunctionerend in die zin dat zij beter in staat zijn sociale relaties te onderhouden dan personen met autisme. In tegenstelling tot mensen met autisme scoren Aspies vaak hoog bij metingen van verbale intelligentie. Bij het bespreken van stoornissen zoals het Syndroom van Asperger, bestaat de neiging om de aandacht te leggen op negatieve aspecten, zoals moeite met het opvangen van sociale signalen. Veel personen met het Syndroom van Asperger hebben echter ook positieve eigenschappen, wat bij sommigen de vraag oproept of het niet beter zou zijn om het te zien als een verschil in plaats van een stoornis.

Overgenomen van: Clix’ auti-info

Lees verder: http://clixinfo.wordpress.com/2010/02/24/positieve-aspecten-van-het-syndroom-van-asperger/

Share

Bespreekbaarheid van psychische klachten op het werk vergroten

Stigma en Werk (project van http://www.samensterktegenstigma.nl/) zoekt mensen met een psychische aandoening (zoals ADHD, Asperger, dyslexie, hoogbegaafdheid) die werkzaam zijn bij grote(re) bedrijven en organisaties. Met het project willen we de bespreekbaarheid van psychische klachten op het werk vergroten en ondersteuning bieden aan werknemers en werkgevers die zich hiervoor inzetten.
 
Share

Symptomen Asperger ondergebracht in autismespectrum

Asperger komt niet meer voor als aparte categorie in ‘Diagnostic and Statistical Manual of Mental Disorders’ (DSM-5). De symptomen van Asperger zijn ondergebracht in het autismespectrumstoornis.

DSM-5

Autisme Spectrum Stoornis
Moet voldoen aan de criteria A, B, C en D:

A. Aanhoudende tekorten in sociale communicatie en sociale interactie in diverse situaties, niet te verklaren door een algemene ontwikkelingsvertraging, en zich manifesterend in alle drie hieronder beschreven:

1. Tekorten in sociaal-emotionele wederkerigheid; variërend van abnormale sociale toenadering en het falen in normale heen-en-weer gesprekken tot het verminderd delen van interesses, emoties, affect en react es ofwel een totaal gebrek aan het initiëren van sociale interactie,

2. Tekorten in non-verbaal communicatief gedrag welke gebruikt worden voor sociale interactie; variërend van slecht geïntegreerde (verbale en non-verbale communicatie, d.m.v. afwijkingen in oogcontact en lichaams)taal, of tekorten in het begrijpen en gebruiken van non-verbale communicatie, tot een compleet gebrek aan gezichtsuitdrukkingen of gebaren.

3. Tekorten in het ontwikkelen en onderhouden van relaties, passend bij het ontwikkelingsniveau (met meer mensen dan alleen de verzorgers), variërend van moeilijkheden om het gedrag aan te passen aan verschillende sociale contexten, moeilijkheden in het delen van fantasierijk spel tot het maken van vrienden door een schijnbare afwezigheid van interesse in mensen.

B. Beperkte, zich herhalende patronen van gedrag, interesses of activiteiten zoals blijkt uit ten minste twee van de volgende:

1. Stereotiep of repeterend in spraak, motoriek, of gebruik van voorwerpen, (zoals eenvoudige bewegingsstereotypieën, echolalie, repetitief gebruik van voorwerpen, of idiosyncratische zinnen).

2. Overmatig vasthouden aan routines, geritualiseerde patronen van verbaal of nonverbaal gedrag, of overmatige weerstand tegen verandering; (zoals motorische rituelen, aandringen op dezelfde route of voedsel, herhaaldelijk vragen stellen of extreme reacties op kleine veranderingen).

3. Zeer beperkte/gefixeerde interesses die abnormaal zijn in intensiteit of focus; (zoals sterke gehechtheid aan of preoccupatie met ongewone voorwerpen, overdreven omschreven of persevererende interesses).

4. Hyper-of hypo-reactiviteit op sensorische input of ongewone interesse in zintuiglijke aspecten in de omgeving; (zoals schijnbare onverschilligheid voor pijn / warmte / koude, vijandige reactie op specifieke geluiden of structuren, overmatige ruiken of aanraken van voorwerpen, fascinatie voor lichten of draaiende objecten).

C. De symptomen moeten aanwezig zijn in de vroege kindertijd (maar kunnen soms pas merkbaar worden wanneer sociale eisen de beperkte capaciteit overstijgen)

D. De symptomen leiden tot beperkingen en aantastingen van het dagelijks functioneren.

Bron: Blijd–‐Hoogewys, november 2011

Vertaling van de voorlopig geformuleerde DSM5 criteria, zie www.dsm5.org

Share