Moeilijk verstaanbaar gedrag blijkt vaak verstorend voor de beweegactiviteiten

Kevin loopt de sporthal binnen en gaat direct op zijn vaste plekje naast de bank en vlakbij de deur zitten. Hij zit het liefst een eindje van de andere deelnemers af, omdat hij het moeilijk vindt om met hen te praten. De begeleider legt de activiteit uit, de bedoeling is dat deelnemers met een touw van de bank naar de matten zwaaien. Daarna vertelt hij dat de touwen lianen zijn en de grond water , waarin krokodillen zwemmen. Kevin snapt dat hij met het touw moet zwaaien, het functioneel spel begrijpt hij. Toen de begeleider begon over de krokodillen, raakte Kevin de weg kwijt, want er zijn helemaal geen krokodillen, de vloer is geen water en de touwen zijn geen lianen. Hij neemt het symbolisch spel te serieus. Kevin raakt gefrustreerd, omdat hij het spel niet meer begrijpt.

Wat doe je als begeleider van deelnemers met autisme?

  • Structuur geven.
  • Letterlijke taal gebruiken.
  • Visuele ondersteuning gebruiken.
  • Verandering van tevoren aankondigen en uitleggen waarom iets veranderd moet worden.

Dit praktijkvoorbeeld komt uit het hoofdstuk Autisme Spectrum Stoornis (ASS).

Handreiking voor moeilijk verstaanbaar gedrag binnen beweegsituaties is ontwikkeld door Windesheim in opdracht van Stichting Onbeperkt Sportief. Realisatie …daM uitgeverij.

 

Share

Kijken zonder oordeel

In de loop van ons leven raken we de onbevangenheid kwijt. Zo niet de persoon met Asperger. Die blijft onbevangen kijken. Dat wordt niet altijd op waarde geschat. Zeker niet door deskundigen.

Een voorbeeld: een baby-fotograaf met Asperger merkt tijdens fotosessies reflux (maaginhoud stroomt terug in de slokdarm), platvoeten, ontstoken oogjes en oortjes, te kort tongriempje, borstontsteking op, terwijl deze baby’s onder controle van een consultatiebureau staan of soms zelfs uitgebreid onderzocht zijn door een kinderarts.

Asperger: Omarm je open blik en zeg vooral wat je ziet en trek je niets aan van die ene criticus.

Niet-Asperger: Koester de mensen met Asperger in je omgeving. Zij laten je de objectieve werkelijkheid zien.

Share

Verzamelen, een hobby of een obsessie?

‘Houdt u van batterijen? Ik wel, ik heb honderdzevenennegentig batterijen. Batterijen zijn heel nuttig. Wat voor batterijen hebben jullie in de afstandsbediening?’
Zonder op een antwoord te wachten, ging Jack verder: ‘Ik heb een bijzondere batterij uit Rusland. Mijn vader is ingenieur en hij werkte aan een oliepijpleiding in Rusland en heeft zes AAA-batteriejen voor me meegenomen met Russische woorden erop. Dat zijn mijn lievelingsbatterijen. Wanneer het bedtijd is, kijk ik altijd nog even naar mijn doos met batterijen en ik leg ze op alfabetische volgorde voordat ik ga slapen. Ik hou altijd een van mijn Russische batterijen en mijn hand terwijl ik in slaap val. Mijn moeder zegt dat ik met mijn teddybeer moet knuffelen, maar ik heb liever een batterij. Hoeveel batterijen hebt u?

Zo begint het boek ‘Hulpgids Aspergersyndroom’ van Tony Attwood. (slechts een gedeelte is hier weergegeven).

Deze verzonnen situatie is typerend voor een ontmoeting met een kind met het Aspergersyndroom. Een gebrek aan sociaal inzicht, een beperkt vermogen tot het voeren van een wederzijds gesprek en een diepgaande belangstelling voor een bepaald onderwerp, zijn de belangrijkste kenmerken van dit syndroom.

Voor iemand met Asperger is het moeilijk om te bepalen hoeveel tijd je aan het woord mag zijn en hoe lang je over een bepaald onderwerp mag praten. Bij het vertellen over je hobby is het lastig om je enthousiasme te beteugelen, maar je moet je afvragen hoeveel belangstelling je gesprekspartner heeft voor jouw hobby.

Hoe kun je dit aanpakken?

Bedenk van tevoren hoe lang je over je hobby wilt praten. Ik zou zeggen: maximaal 5 minuten.

Ik neem als voorbeeld mijn eigen verzameling: apenkaarten.

CCF03102012_00000

Je kunt je vertelling opbouwen door iets te vertellen over de geschiedenis van afkomst:

  • Hoe ben je ooit begonnen?
  • Van plekken
  • Van gebeurtenissen
  • Van personen
  • Van trends

____

Mag ik je iets vertellen over mijn hobby? Na toestemming van de ander, die je meestal wel krijgt, begin je: Ik verzamel apenkaarten, ansichtkaarten met een aap erop

Hoe ben ik ooit begonnen?

Volgens mijn moeder omdat ik als kind vaak in het ziekenhuis heb gelegen en als troost kreeg ik een knuffelaapje. Ik begon met plaatjes van apen te knippen uit tijdschriften en die in te plakken. Als ik toevallig een ansichtkaart met een aap kreeg, plakte ik die ook in. Mijn moeder zag dit en ze begon mij apenkaarten te sturen als ik bijvoorbeeld in het ziekenhuis lag of op schoolkamp was.

Van plekken

Zo kom ik gelijk op de adreszijde van mij toegezonden kaarten. Op de achterzijde van de kaarten in mijn verzameling kan ik zien waar ik gewoond heb, in welk ziekenhuis ik heb gelegen, waar ik op kamp ging, waar ik gewerkt heb enz.

Van gebeurtenissen

Mijn verjaardag geeft altijd een oppepper aan mijn verzameling. Maar ook ziekte, trouwdata, verhuizing, slagen voor een examen e.d. kunnen aanleiding zijn voor een kaart (al dan niet met een aap erop).

Trends

In mijn verzameling zie je trends in ansichtenkaartenland van 1957 tot heden. Van zwart wit naar kleur, van aangeklede apen tot apen in hun natuurlijke staat, van kaarten met slechts een piep tot complete liedjes in een kaart, van 10×13 cm naar A4-formaat en natuurlijk van papier naar e-card.

Van personen

Ik kan zeggen dat ik van bijna elk persoon die ik mijn leven enige tijd heb gekend, een apenkaart in mijn verzameling heb. Toegegeven: ik zinspeel daar ook wel een beetje op. Sommige mensen negeren die zinspeling, maar de meesten geven er wel gehoor aan.

Je kunt dus zeggen dat mijn verzameling apenkaarten een reconstructie is van mijn leven en de toen heersende tijdgeest. Als ik blader in mijn albums trekt zich mijn leven aan mij voorbij. En ook het tijdsgewricht waarin ik leef.

___

Dit overzicht van mijn verzameling duurt ongeveer 2 minuten (zonder onderbrekingen van je gesprekspartner) om te vertellen. Kort genoeg om de aandacht vast te houden.

Zorg dat je voorbereid bent op vragen van degene die je tegenover je hebt, zoals ‘Hoeveel kaarten heb je?’ ‘Wat is je lievelingskaart?’ ‘Wat is je eerste kaart?’ Wat is je laatste kaart?’ Stellen mensen geen vragen, dan mag je ervan uitgaan dat de mensen geen belangstelling voor je hobby hebben en stop je met vertellen.

Dat heeft de kleine Jack in het voorbeeld trouwens goed gedaan. Hij heeft verteld hoeveel hij er heeft en wat zijn lievelingsbatterij is.

Share

Wat zou jij iemand meegeven die de diagnose Asperger heeft gekregen?

Tistje: Stel dat je door een persoon met autisme die net de diagnose heeft gekregen, gevraagd wordt hoe het best hiermee om te gaan, wat kan helpen om er positief iets mee te doen, wat zou je die persoon kan willen meegeven?

Karen: Nu zou ik die persoon bijna feliciteren. Je start met de zoektocht naar jezelf én naar je eigen handleiding. Je gaat ontdekken hoe uniek je bent maar je moet er wel de tijd voor nemen. Je mag eindelijk die zware jas uitdoen waarmee je de hele tijd ‘Normaal’ hebt willen lijken en er gaan eindelijk antwoorden komen.

http://tistje.com/2013/11/21/vijf-vragen-aan-karen-ervaringsdeskundige-moeder/

Share

Positieve aspecten van het Syndroom van Asperger

Veel personen met het Syndroom van Asperger hebben een aantal positieve eigenschappen, waaronder integriteit, intelligentie, uithoudingsvermogen en het vrij zijn van vooroordelen.

Het Syndroom van Asperger, ook wel bekend als “autisme light” of een “schaduwsyndroom” van autisme, is een autismespectrumstoornis die voorkomt bij ongeveer 1 op de 200 kinderen. Personen met het Syndroom van Asperger, oftewel “Aspies” (een term die voor het eerst gebruikt werd door Liane Holliday Willey in Doen Alsof Je Normaal Bent) zijn hoogfunctionerend in die zin dat zij beter in staat zijn sociale relaties te onderhouden dan personen met autisme. In tegenstelling tot mensen met autisme scoren Aspies vaak hoog bij metingen van verbale intelligentie. Bij het bespreken van stoornissen zoals het Syndroom van Asperger, bestaat de neiging om de aandacht te leggen op negatieve aspecten, zoals moeite met het opvangen van sociale signalen. Veel personen met het Syndroom van Asperger hebben echter ook positieve eigenschappen, wat bij sommigen de vraag oproept of het niet beter zou zijn om het te zien als een verschil in plaats van een stoornis.

Overgenomen van: Clix’ auti-info

Lees verder: http://clixinfo.wordpress.com/2010/02/24/positieve-aspecten-van-het-syndroom-van-asperger/

Share