Loslaten en opnieuw beginnen

Aanpak

De theorie beheerste ik al. Als je iets loslaat, gaan er andere dingen stromen. Zo verging het ook mij.

Na 5 jaar Aspergercoach te zijn geweest, had ik door slechte ervaringen besloten te stoppen. Mijn kennis en ervaring wilde ik inzetten voor andere waardevolle zaken. Ik had mijn website ontmanteld, maar m’n contactpagina gehandhaafd. Voor een paar maanden was de gedachte. Rond de jaarwisseling gebeurde het: potentiële klanten vroegen mij waar ze dan wel terecht konden. Eerlijk gezegd had ik daar niet over nagedacht. Eigenlijk kende ik niemand die specifiek volwassen Aspergers ondersteunde.

Twijfel sloeg toe. Houd ik voet bij stuk of pak ik mijn praktijk weer op? Ik besloot tot dit laatste, maar nu wel met een andere formule. Cliënten kunnen nu alleen nog maar intekenen voor een coachtraject. Geen losse gesprekken meer.

Dit was voornamelijk ter bescherming van mijzelf. Maar wat bleek? De cliënten die ingingen op mijn trajectvoorstel, bleken heel gemotiveerd te zijn. Geen excuses meer. Geen gedraai. Geannuleerde afspraken komen niet meer voor.

Het is heerlijk om met gemotiveerde mensen te werken!

Share

Loslaten en opnieuw beginnen

Vlist

Wanneer je hier bent aangeland, ben ik inmiddels een ander pad ingeslagen.

Aspergercoach

Met veel plezier heb ik de afgelopen jaren mensen met Asperger begeleid. Ik vond het boeiend en leerzaam om te zien hoe cliënten – onder mijn begeleiding – hun eerste stappen zetten buiten hun comfort zone.
Maar nu is het tijd voor iets nieuws.

Nieuwsbrieven

Lees nog snel mijn Nieuwsbrieven voordat ik de website ontmantel.

Vragen?

Mijn kennis en ervaring over het autistisch spectrum zijn echter niet ineens verloren gegaan. Heb je vragen, vul dan gerust het contactformulier in en ik zal je antwoorden. Heb je bijvoorbeeld belangstelling voor een workshop over autisme op je werk, vul dat dan in op het contactformulier.

Per 1 februari 2015 ontmantel ik deze blog.

Bettie van Veen
Ex-Aspergercoach

Share

Wil je meewerken aan het BNN-programma ‘The Undateables’?

Voor het nieuwe seizoen van het programma ‘The Undateables’ is BNN op zoek naar nieuwe kandidaten, dit keer naar mensen met Asperger. Mijn hulp werd hierbij ingeroepen. Na consultatie van mensen met autisme, die eerder meegewerkt hadden aan een TV-programma, rolde dit afstreeplijstje eruit. Als je overweegt om je op te geven, loop dit lijstje door

  1.  Ben je op zoek naar een nieuwe relatie en gebruik je al een intermediair daarvoor (datingsite, relatiebemiddeling);
  2. Heb je ervaring met media (krant, tv);
  3. Vind je het krijgen van een relatie belangrijker dan het beeld dat de rest van Nederland dan krijgt;
  4. Denk je dat je kansen bij BNN groter zijn dan bij een (in autisme gespecialiseerd) bureau;
  5. Lijkt het je leuk om een relatie te vinden onder tijdsdruk en het alziend oog van een camera;
  6. Ken je de regisseur of de programmamakers en hun werk;

Als je op één van deze vragen NEE antwoordt, dan zou ik het niet doen.

BNN heeft mooie programma’s gemaakt over hoe mensen omgaan met hun uitdagingen (het gedachtegoed van Bart is volgens mij goed blijven kleven) maar uitdagingen in combinatie met relatie zoeken is dubbel kwetsbaar als TV-onderwerp.

BNN is op zoek naar vrijgezelle mensen met een beperking tussen de 18 en 40 jaar die open en eerlijk over hun leven en de liefde durven te praten.

In het programma maken ze een mooi, positief portret over het dagelijkse leven van de kandidaat. Daarna gaan ze, in samenwerking met een professioneel dating bureau, op zoek naar de ideale partner.

De opnames zullen van juni t/m september 2014 plaatsvinden.

http://programma.bnn.nl/48/the-undateables/home

 

 

Share

Moeilijk verstaanbaar gedrag blijkt vaak verstorend voor de beweegactiviteiten

Kevin loopt de sporthal binnen en gaat direct op zijn vaste plekje naast de bank en vlakbij de deur zitten. Hij zit het liefst een eindje van de andere deelnemers af, omdat hij het moeilijk vindt om met hen te praten. De begeleider legt de activiteit uit, de bedoeling is dat deelnemers met een touw van de bank naar de matten zwaaien. Daarna vertelt hij dat de touwen lianen zijn en de grond water , waarin krokodillen zwemmen. Kevin snapt dat hij met het touw moet zwaaien, het functioneel spel begrijpt hij. Toen de begeleider begon over de krokodillen, raakte Kevin de weg kwijt, want er zijn helemaal geen krokodillen, de vloer is geen water en de touwen zijn geen lianen. Hij neemt het symbolisch spel te serieus. Kevin raakt gefrustreerd, omdat hij het spel niet meer begrijpt.

Wat doe je als begeleider van deelnemers met autisme?

  • Structuur geven.
  • Letterlijke taal gebruiken.
  • Visuele ondersteuning gebruiken.
  • Verandering van tevoren aankondigen en uitleggen waarom iets veranderd moet worden.

Dit praktijkvoorbeeld komt uit het hoofdstuk Autisme Spectrum Stoornis (ASS).

Handreiking voor moeilijk verstaanbaar gedrag binnen beweegsituaties is ontwikkeld door Windesheim in opdracht van Stichting Onbeperkt Sportief. Realisatie …daM uitgeverij.

 

Share

Divers willen, homogeen doen

Maar nu de praktijk. Ondanks alle fijne intenties over diversiteit is het in Nederland volkomen bon ton om sollicitanten af te wijzen, omdat ze ‘niet in het team’ zouden passen. Sollicitanten worden vaak ondervraagd door hun toekomstige collega’s, waarbij die in feite uitmaken wie hun nieuwe collega wordt. Zo’n selectiemethode leidt tot homogeniteit, niet tot diversiteit.

Als je zegt dat je diversiteit wilt, is het vreemd om mensen te weren omdat ze niet in het team passen. Briljante, tegendraadse types, misschien wat eenzelvige eenlingen, passen per definitie zelden in een team. Maar zonder die briljante eenlingen had een bedrijf als Apple al lang niet meer bestaan.
Er is dus ook hier veel schijnheiligheid onder de mensen.
Aan de ene kant politiek correcte opvattingen uitventen over hoeveel beter diversiteit is, het aan de andere kant doodnormaal vinden om iemand die de homogeniteit doorbreekt buiten de deur te houden. ‘Diversiteit’ is in die zin net zoiets als ‘duurzaamheid’ en ‘maatschappelijk verantwoord ondernemen’. Je voorziet jezelf van een fraai etiket, maar de vlag dekt maar al te vaak de lading niet.

Slot van een artikel in Elsevier, 5 april 2014 van Syp Wynia

De Engelse managementprofessor Belbin die heeft uitgevonden dat er 9 verschillende Teamrollen zijn en dat er dus voor iedereen een plaats is. Sterker nog: Je hebt die excentriekeling nodig om je team succesvol te laten zijn.

http://www.carrieretijger.nl/functioneren/samenwerken/werken-in-een-team/belbin

Doe de Korte Belbintest, dan weet je waar jouw voorkeuren liggen. Zoek het profiel van die rollen op. Je leest dan welke bijdragen aan het team typerend zijn voor jou, waar je behoefte aan hebt om prettig te werken en gedrag waar je niet in door moet schieten. Volg een aantal van de linkjes om een concreet beeld te krijgen van de termen die jouw functioneren typeren. Verken jezelf en zet daarna je Teamrollen optimaal in.

Gebruik deze kennis in het sollicitatiegesprek om jouw waarde voor het team waarin je eventueel gaat werken, te benadrukken.

 

Share

Waarom ik soms op en neer spring

Aan de hand van 58 vragen, vertelt de zwaar autistische Naoki Higashida zijn verhaal.

Vraag 13 Zijn jullie het liefst op jezelf?

‘O, maak je om hem maar geen zorgen, hij is het liefst op zichzelf.’
Hoe vaak hebben we dat al niet gehoord! Ik kan me niet voorstellen dat iemand die als mens geboren is echt het liefst alleen gelaten wordt. Nee, wat ons, mensen met autisme, dwarszit, is dat we jullie zo veel last bezorgen, of jullie op de zenuwen werken. Dáárom is het voor ons moeilijk om bij jullie in de buurt te zijn. Daardoor zijn we uiteindelijk zo vaak alleen.

In werkelijkheid willen we dolgraag bij andere mensen zijn. Maar doordat alles altijd maar weer fout gaat, raken we eraan gewend om alleen te zijn, zonder dat het ons nog opvalt dat het gebeurt. Telkens wanneer ik iemand hoor zeggen dat ik zo graag op mezelf ben, geeft me dat een intens eenzaam gevoel. Dan is het net alsof ze me opzettelijk de rug toekeren.

Uit: ‘Waarom ik soms op en neer spring’ van Naoki Higashida

Waarom ik soms op en neer spring

Share

Kijken zonder oordeel

In de loop van ons leven raken we de onbevangenheid kwijt. Zo niet de persoon met Asperger. Die blijft onbevangen kijken. Dat wordt niet altijd op waarde geschat. Zeker niet door deskundigen.

Een voorbeeld: een baby-fotograaf met Asperger merkt tijdens fotosessies reflux (maaginhoud stroomt terug in de slokdarm), platvoeten, ontstoken oogjes en oortjes, te kort tongriempje, borstontsteking op, terwijl deze baby’s onder controle van een consultatiebureau staan of soms zelfs uitgebreid onderzocht zijn door een kinderarts.

Asperger: Omarm je open blik en zeg vooral wat je ziet en trek je niets aan van die ene criticus.

Niet-Asperger: Koester de mensen met Asperger in je omgeving. Zij laten je de objectieve werkelijkheid zien.

Share

Verzamelen, een hobby of een obsessie?

‘Houdt u van batterijen? Ik wel, ik heb honderdzevenennegentig batterijen. Batterijen zijn heel nuttig. Wat voor batterijen hebben jullie in de afstandsbediening?’
Zonder op een antwoord te wachten, ging Jack verder: ‘Ik heb een bijzondere batterij uit Rusland. Mijn vader is ingenieur en hij werkte aan een oliepijpleiding in Rusland en heeft zes AAA-batteriejen voor me meegenomen met Russische woorden erop. Dat zijn mijn lievelingsbatterijen. Wanneer het bedtijd is, kijk ik altijd nog even naar mijn doos met batterijen en ik leg ze op alfabetische volgorde voordat ik ga slapen. Ik hou altijd een van mijn Russische batterijen en mijn hand terwijl ik in slaap val. Mijn moeder zegt dat ik met mijn teddybeer moet knuffelen, maar ik heb liever een batterij. Hoeveel batterijen hebt u?

Zo begint het boek ‘Hulpgids Aspergersyndroom’ van Tony Attwood. (slechts een gedeelte is hier weergegeven).

Deze verzonnen situatie is typerend voor een ontmoeting met een kind met het Aspergersyndroom. Een gebrek aan sociaal inzicht, een beperkt vermogen tot het voeren van een wederzijds gesprek en een diepgaande belangstelling voor een bepaald onderwerp, zijn de belangrijkste kenmerken van dit syndroom.

Voor iemand met Asperger is het moeilijk om te bepalen hoeveel tijd je aan het woord mag zijn en hoe lang je over een bepaald onderwerp mag praten. Bij het vertellen over je hobby is het lastig om je enthousiasme te beteugelen, maar je moet je afvragen hoeveel belangstelling je gesprekspartner heeft voor jouw hobby.

Hoe kun je dit aanpakken?

Bedenk van tevoren hoe lang je over je hobby wilt praten. Ik zou zeggen: maximaal 5 minuten.

Ik neem als voorbeeld mijn eigen verzameling: apenkaarten.

CCF03102012_00000

Je kunt je vertelling opbouwen door iets te vertellen over de geschiedenis van afkomst:

  • Hoe ben je ooit begonnen?
  • Van plekken
  • Van gebeurtenissen
  • Van personen
  • Van trends

____

Mag ik je iets vertellen over mijn hobby? Na toestemming van de ander, die je meestal wel krijgt, begin je: Ik verzamel apenkaarten, ansichtkaarten met een aap erop

Hoe ben ik ooit begonnen?

Volgens mijn moeder omdat ik als kind vaak in het ziekenhuis heb gelegen en als troost kreeg ik een knuffelaapje. Ik begon met plaatjes van apen te knippen uit tijdschriften en die in te plakken. Als ik toevallig een ansichtkaart met een aap kreeg, plakte ik die ook in. Mijn moeder zag dit en ze begon mij apenkaarten te sturen als ik bijvoorbeeld in het ziekenhuis lag of op schoolkamp was.

Van plekken

Zo kom ik gelijk op de adreszijde van mij toegezonden kaarten. Op de achterzijde van de kaarten in mijn verzameling kan ik zien waar ik gewoond heb, in welk ziekenhuis ik heb gelegen, waar ik op kamp ging, waar ik gewerkt heb enz.

Van gebeurtenissen

Mijn verjaardag geeft altijd een oppepper aan mijn verzameling. Maar ook ziekte, trouwdata, verhuizing, slagen voor een examen e.d. kunnen aanleiding zijn voor een kaart (al dan niet met een aap erop).

Trends

In mijn verzameling zie je trends in ansichtenkaartenland van 1957 tot heden. Van zwart wit naar kleur, van aangeklede apen tot apen in hun natuurlijke staat, van kaarten met slechts een piep tot complete liedjes in een kaart, van 10×13 cm naar A4-formaat en natuurlijk van papier naar e-card.

Van personen

Ik kan zeggen dat ik van bijna elk persoon die ik mijn leven enige tijd heb gekend, een apenkaart in mijn verzameling heb. Toegegeven: ik zinspeel daar ook wel een beetje op. Sommige mensen negeren die zinspeling, maar de meesten geven er wel gehoor aan.

Je kunt dus zeggen dat mijn verzameling apenkaarten een reconstructie is van mijn leven en de toen heersende tijdgeest. Als ik blader in mijn albums trekt zich mijn leven aan mij voorbij. En ook het tijdsgewricht waarin ik leef.

___

Dit overzicht van mijn verzameling duurt ongeveer 2 minuten (zonder onderbrekingen van je gesprekspartner) om te vertellen. Kort genoeg om de aandacht vast te houden.

Zorg dat je voorbereid bent op vragen van degene die je tegenover je hebt, zoals ‘Hoeveel kaarten heb je?’ ‘Wat is je lievelingskaart?’ ‘Wat is je eerste kaart?’ Wat is je laatste kaart?’ Stellen mensen geen vragen, dan mag je ervan uitgaan dat de mensen geen belangstelling voor je hobby hebben en stop je met vertellen.

Dat heeft de kleine Jack in het voorbeeld trouwens goed gedaan. Hij heeft verteld hoeveel hij er heeft en wat zijn lievelingsbatterij is.

Share

We kunnen van Aspergers leren dat we eerlijker moeten zijn

In seizoen één van ‘The Bridge’ begon de samenwerking tussen de Zweedse rechercheur Saga Norén en de Deense rechercheur Martin Rohde met een lijk dat op de grens halverwege die mooie, lange brug tussen Zweden en Denemarken was gelegd.

Norén, een rol van Sofia Helin, lijkt te lijden aan het syndroom van Asperger, ook al wordt dit in de serie nooit expliciet geconstateerd. Helin verdiepte zich in Asperger en leerde Norén kennen: “Mensen met dit syndroom voelen zich eenzaam. Ze proberen relaties aan te gaan, maar het wordt de ander vaak te veel. Het is uitputtend als je partner niet aanvoelt dat je soms alleen moet zijn, of even rust nodig hebt. Saga kan zich niet veilig of geliefd voelen. Dat mist ze, al kan ze dat niet onder woorden brengen.”

“Het syndroom heeft ook positieve kanten,”vindt de actrice. “ Ze maakt me efficiënter, eerlijker en rationeler, ‘I get things done’ als ik mezelf in haar schoenen plaats. We kunnen van haar leren dat we eerlijker moeten zijn, maar niet te eerlijk. Een politieagent zei eens tegen me: ‘Saga heeft alle eigenschappen die ik zoek in een collega. Behalve dat ze niet functioneert in een groep’.”

Interview met Sofia Helin, in NRC van 17 december 2013 naar aanleiding van de introductie van seizoen 2 van The Bridge.

Share

Wat zou jij iemand meegeven die de diagnose Asperger heeft gekregen?

Tistje: Stel dat je door een persoon met autisme die net de diagnose heeft gekregen, gevraagd wordt hoe het best hiermee om te gaan, wat kan helpen om er positief iets mee te doen, wat zou je die persoon kan willen meegeven?

Karen: Nu zou ik die persoon bijna feliciteren. Je start met de zoektocht naar jezelf én naar je eigen handleiding. Je gaat ontdekken hoe uniek je bent maar je moet er wel de tijd voor nemen. Je mag eindelijk die zware jas uitdoen waarmee je de hele tijd ‘Normaal’ hebt willen lijken en er gaan eindelijk antwoorden komen.

http://tistje.com/2013/11/21/vijf-vragen-aan-karen-ervaringsdeskundige-moeder/

Share